Vær ikke bekymret!

Eg veit ikkje korleis det er med deg, men eg bruker mykje tid på å prøve å finne ut av livet mitt. Kva eg skal bli, kva eg skal oppleve, kven eg skal gifte meg med, kva det kommer til å bli ut av meg, kva eg skal bety for mennesker osv. Eg bruker mykje tid på å forstå livet mitt og fremtida. Eg blir frustrert når eg ikkje ser noko mål eller kva som kjem til å komme.

 Kvifor er det slik?

Dersom Gud verkeleg er min Far og eg er hans barn, har han ikkje lova å forsørga meg då?

Han seier Han gir meg fred som overgår all forstand. Då må eg ver villig til å gi frå meg denne forstanden som eg hungrer sånn etter og heller stole på Han. Freden overgår nemleg forstanden – det er ikkje forstanden som gir meg fred – det er Mesteren min som gir meg den.

Fil. 4,6-7:

Vær ikke bekymret for noe! Men la alt som ligger dere på hjertet, komme fram for Gud i bønn og påkallelse med takk!

Og Guds fred, som overgår all forstand, skal bevare deres hjerter og tanker i Kristus Jesus.

 

 

Sal. 37, 5:

Legg din vei i Herrens hånd, stol på ham, så griper han inn.